Турция выдвигает Армении 2 условия

Тема в разделе "Геноцид", создана пользователем Wisso, 10 май 2008.

  1. Wisso

    Wisso

    Регистрация:
    23 мар 2008
    Сообщения:
    95
    Симпатии:
    0
    Смешно даже подумать , но это результат внешней политики наших гореполитиков.
     
  2. Renochka

    Renochka

    Регистрация:
    14 янв 2008
    Сообщения:
    655
    Симпатии:
    2
    Род занятий:
    студентка
    Они ещё смеют ставить такие условия?! Бред!
     
  3. Carleone

    Carleone

    Регистрация:
    1 сен 2006
    Сообщения:
    683
    Симпатии:
    1
    Род занятий:
    фармакоэкономика
    Адрес:
    Гюмри-Москва
    Я что-то не понимаю, они на самом деле придурки или косят под дураков? Они что думают что мы мечтаем установить дип. отношения с турцией?
     
  4. JanaDiana

    JanaDiana

    Регистрация:
    10 ноя 2007
    Сообщения:
    61
    Симпатии:
    0
    Ииии...просто офигеть, это нормально вообще...?!? Мы...люди, которые почти 100 лет боримся за признание геноцида армян турками, вдруг, откажемся от него только чтобы уладить с этими ... отношения?!?!? Либо они много на себя берут, либо просто идиоты!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! До смеха идиоты! :!:
     
  5. Renochka

    Renochka

    Регистрация:
    14 янв 2008
    Сообщения:
    655
    Симпатии:
    2
    Род занятий:
    студентка
    Точно! У меня тоже эта мысль возникла. Больно нам нужны эти "отношения" с Турцией!
     
  6. Mickael

    Mickael

    Регистрация:
    7 май 2008
    Сообщения:
    2
    Симпатии:
    0
    Род занятий:
    Студент
    Адрес:
    Москва
    то есть никогда!
     
  7. Тигран

    Тигран

    Регистрация:
    31 май 2006
    Сообщения:
    1.911
    Симпатии:
    1
    С Эк. точки зрения открытие границы - выгодно, но без их условий!
     
  8. OpusDei

    OpusDei

    Регистрация:
    12 июл 2008
    Сообщения:
    31
    Симпатии:
    0
    Адрес:
    Урарту
    Если кто то и должен ставить условия, так это Армения.
    Тигран ты прав, закрытые границы и блокада с 2 сторон это минус в экономику.
    Но подобные условия не приемлимы.
    Больше 10 лет живём и дальше будем жить с закрытыми границами.
    А у турков не будет выбора, рано или поздно они будут вынужденны признать.
     
  9. Wisso

    Wisso

    Регистрация:
    23 мар 2008
    Сообщения:
    95
    Симпатии:
    0
    Ի՞նչ է ցեղասպանութիւն

    Մենք կողմնորոշւում ենք ՄԱԿ-ի ցեղասպանութեան` (ցեղասպանութիւնը կանխող եւ դրա համար պատիժ սահմանող փաստաթուղթը) 1948-ին սահմանւած կոնւենցիայով, որի 2-րդ յօդվածը բնորոշում է ցեղասպանութեան այն գործողութիւնները, որոնք կատարւում են մի որեւէ ազգային, էթնիկական, ցեղային կամ կրօնական խմբի լիակատար կամ մասնակի ոչնչացման մտադրութեամբ`

    խմբի անդամների սպանութիւնը,
    նրանց մարմնական լուրջ վնասւածք կամ մտաւոր խանգարում պատճառելը,
    խմբի համար աննպաստ կենսապայմաններ ստեղծումը, որոնց նպատակն է այդ խմբի լիակատար կամ մասնակի ֆիզիկական ոչնչացումը,
    խմբի նկատմամբ ծննդաբերութեան կանխման միջոցառումների ձեռնարկում,
    երեխաների բռնի յանձնումը մի խմբից միւսին:

    ՄԱԿ-ի ցեղասպանութեան կոնւենցիաի մշակման գործում էական դեր է ունեցել հրեական ծագումով, լեհաստանի քաղաքացի իրաւագէտ Ռաֆայել Լեմքինը: Որպես ցուցադրական օրինակ հիմք է ընդունել նա հայերի ցեղասպանութիւնը Օսմանեան Սուլթանաթում 1915/ 16-ին, ինչպէս նաեւ Եւրոպայի հրեաների բնաջնջումը 2-րդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում; Իր գրքում Axis Rule in Europe Լիմքինը մանրամասնօրէն բնորոշել է, թէ ինչ է ցեղասպանութիւնը:


    „By ‘genocide’ we mean the destruction of a nation or of an ethnic group. [...] Generally speaking, genocide does not necessarily mean the immediate destruction of a nation, except when accomplished by mass killings of all members of a nation. It is intended rather to signify a coordinated plan of different actions aiming at the destruction of essential foundations of the life of national groups, with the aim of annihilating the groups themselves. The objectives of such a plan would be disintegration of the political and social institutions, of culture, language, national feelings, religion, and the economic existence of national groups, and the destruction of the personal security, liberty, health, dignity, and even the lives of the individuals belonging to such groups. Genocide is directed against the national group as an entity, and the actions involved are directed against individuals, not in their individual capacity, but as members of the national group. [...] Genocide has two phases: one, destruction of the national pattern of the oppressed group; the other, the imposition of the national pattern of the oppressor. This imposition, in turn, may be made upon the oppressed population which is allowed to remain, or upon the territory alone, after removal of the population and the colonization of the area by the oppressor’s own nationals.“

    Raphael Lemkin: Axis Rule in Occupied Europe. Washington DC, 1944, p. 79 f.


    Ցեղասպանութիւն ասելով հասկանում ենք մի որեւէ ազգի կամ ցեղախմբի ոչնչացումը: Ցեղասպնութիւնը ընդհանուր առմամբ չի նշանակում որեւէ ազգի անհապաղ ոչնչացում անհրաժեշտութեան դէպքում, բացառութեամբ այն դէպքերի, երբ այն իրականացւում է որեւէ ազգի անդամների զանգւածային բնաջնջման միջոցով: Այն աւելի շուտ տարբեր գործողութիւնների համաձայնեցւած ծրագիր է, որն ուղղւած է ազգային խմբերի կենսահիմքի քայքայմանը` նպատակ ունենալով ոչնչացնել հէնց այդ խմբերը: Այդպիսի ծրագրի նպատակը ազգային խմբերի, քաղաքական եւ սոցիալական կառոյցների, մշակոյթի, լեզւի, ազգային զգացողութեան, կրօնի եւ տնտեսութեան քայքայումն է, ինչպես նաեւ այդ խմբերին պատկանող անհատների անձնական անւտանգութեան, ազատութեան, առողջութեան, արժանապատվութեան եւ նույնիսկ կեանքի ոչնչացումն է: Ցեղասպանութիւնը ուղղված է ընդդէմ ազգային խմբի գոյութեան եւ իրականացւող գործողութիւնները ուղղված են անհատի դէմ ոչ թէ նրա անհատական առանձնայատկութիւնների այլ նրա` որոշակի ազգային խմբին պատկանելու համար: ցեղասպանութիւնը իրականացւում է երկու փուլուվ. առաջինը ճնշւող խմբի ազգային ակռուցվածքի ոչնչացումն է, երկրորդը` ճնշողի ազգային կառուցվածքի պարտադրումը: Պարտադրումը իր հերթին կարող է առնչւել ճնշւող բնակչութեանը, որը տեղում (իր հայրենիքում) մնալու իրաւունք ունի եւ կամ միայն այդ տարածքում, որտեղից քշւում է ազգաբնակչութիւնը, որը գաղութացւում է ճնշող ազգի կողմից:

    Raphael Lemkin: Axis Rule in Occupied Europe, 1944. S. 79 f.

    Քանի որ ՄԱԿ-ի կոնւենցիայում քաղաքական խմբերի ոչնչացման կարգը բացակայում է, ուրեմն ցեղասպանութեան հասկացութիւնը ընդարձակւել է, ինչպէս Rudolph Rummel-ի կողմից ներմուծւել է "Demozid" հասկացութիւնը: Փորձեր է արւել նաեւ ցեղասպանութեան հասկացութիւնը տիպականացնել, դասերի բաժանել ՚օտարերկրայՙ (foreign) կամ բնիկ, տեղացի (domestic) ցեղասպամութիւնները կոչել (Robert Melson): Համաձայն ընդարձակւած դասերի սխեմայի, Հայոց ցեղասպանութիւնը դասւում է ՙլիակատար ցեղասպանութիւն բնիկ ժողովրդի նկատմամբ՚, որը իրականացւել է Օսմանեան պետութեան կողմից, իր իսկ քաղաքացիների նկատմամբ:

    http://www.arminfocenter.ru/forum/viewt ... ?p=917#917
     
  10. Wisso

    Wisso

    Регистрация:
    23 мар 2008
    Сообщения:
    95
    Симпатии:
    0
    Ի՞նչ է նշանակում ցեղասպանութեան ուրացում.

    Ցեղասպանութեան ուրացումը սովորաբար սկսում է այն ժխտելով - կամ ոճրագործութիւնը չքմեղացնելով: Թուրքերը ուրանում են 1915 Հայոց ցեղասպանութիւնը,կամ այն վերագրում քուրդերին, որոնք առայժմ թուրքերի կողմից ճնշւում են: Քուրդերը իրենց մասնակցութիւնը Հայոց ցեղասպանութեան հարցում հէնց նոյն ուժգնութեամբ են ուրանում ինչպէս իրենց հակառակորդ թուրքերը:

    Ով միցեղասպանութիւն ուրանայ, գտնելու է իրեն մի տարօրինակ հակասութեան մեջ: Մի կողմից նա ժխտելով այն գտւնելու է ցեղասպանութեան դատապարտման բարոյական թոյլատւութեան հետ դէմ հանդիման: Միւս կողմից էլ նա ժխտմամբ հովանաւորում է ոճրագործներին - պաշտպանում է ցեղասպանութեան անպատժելիութիւնը: Հազիւ թէ մի ուրիշ երեւոյթ այսքան թունաւորեր ոճրագործի եւ զոհի յարաբերութիւնը, որքան ուրացումը: Երբ զոհ-ժողովուրդները ողբում են իրենց կորուսեալները, հաւակնում են ասել ոճրագործները թէ այդպիսի կորուսեալներ բնաւ էլ գոյութիւն չեն ունեցել, որով տուժողները դեռ խելացնորի տեղ են դրւում, վիճակ, որի դառնութիւնը դեռ վերելք է ապրում:

    (Gunnar Heinsohn: Lexikon der VՓlkermorde. Reinbek: Rowohlt, 1998. S. 237 f.)


    Ոչ յաճախ է Թուրքիան հայերի եւ միւս իր քրիստոնեայ քաղաքացիների նկատմամբ իրականացրած պետական ոճրագործութիւնը ուրացել, առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ եւ յետոյ: Մի կարճ ժամանակաշրջան, 1919 - 1920թ. տեղի ունեցաւ Հայոց բնաջնջման պատասխանատուների եւ իրականացնողների քրէական դատավարութիւնը, մինչեւ որ Մուստաֆա Քեմալը թուրքական ազգայնականնների առաջնորդը - հիմնադիրը Թուրքիայի հանրապետութեան, արդարացնելով այդ ոճիրները դադարեցրեց դատավարութիւնները: Ինչպէս բոլոր ցեղասպանութեան գաղափարախօսները, թուրքական ազգային պետութեան քաղաքական ընտրանին էլ արդարացրեց 3,5 միլլիոն Օսմանեան պետութեան քրիստոնեայ քաղաքացիների սպանութիւնը, այդ թվում նաեւ հայ ժողովրդի 2/3-ը, որպէս ինքնահաստատման անհրաժեշտութիւն: Այդպէս է յարտայայտւել մի պատգամաւոր, թուրքական հանրապետութեան առաջին խորհրդարանում, նւազացնելով ոճրագործութեան ծաւալները:

    ՙԴուք քաջատեղեակ էք, որ դեպորտացիայի խնդիրը հրահրել է աշխարհին մեր դէմ եւ մեզ մեղադրել են որպէս մարդասպաններ: Մենք գիտէինք դա նախքան այդ վիճակի մէջ մտնէինք, թէ համաշխարհային հասարակութիւնը այդ չի ընդունելու եւ մեր նկատմամբ ունենալու է ատելութիւն եւ գարշանք: Ի՞նչու թոյլ տւեցինք պիտակաւորւել որպէս մարդասպաններ... սրանք իրադարձութիւններ են, որոնք տեղի են ունեցել, որպէսզի մի բան որ սուրբ է եւ աւելի արժէ քան մեր կեանքը, այն է, Հայրենիքի ապագան ապահովելու:՚

    (մեջբերում` Taner Akcam: Armenien und der VՓlkermord: Die Istambuler Prozesse und die tՕrkische Nationalbewegung, Hamburg, 1966. S. 11)

    Նկատի առնելով հայոց զանգւածային շարժումը, ցեղասպանութեան միջազգային ճանաչման ուղղութեամբ, սկսած 1965-ից (ցեղասպանութեան 50-ամեակի` 1915թ. զոհերի ոգեկոչման առթիւ) եւ յատկապէս սփիւռքեան ընդյատակեայ զիննեալ խմբերի աւելի քան 200 յարձակումները, թուրքական դիւանագետների եւ կառույցների նկատմաբ սկսած 1973 – 1985թ., քանի որ միայն լռութիւն պաշտպանելը էլ հնարաւոր չէր, հակաազդում է թուրքական կառաւարութիւնը եւ փորձում է պետականամետ գիտական եւ այլ կառույցների օգնութեամբ, հրապարակախօսութեամբ մերժել հայերի ՙսուտ-ցեղասպանութիւնը՚ - հերքել ոճրագործութեան պատմական փաստը: ՙԿարելի է ասել թէ սկսած 70-ականների կէսերից, առ ի հակաազդեցութիւն հայկական արշաւին ստեղծվեց մի թուրքական ՙպաշտօնական բաժին՚, առաւել մերձհամալսարանական, որի պարտականութիւնն էր հերքել ՙՀայկական Սուտերը՚:

    (Taner Akcam: Armenien und der VՓlkermord: Die Istambuler Prozesse und die tՕrkische Nationalbewegung, Hamburg, 1996, S. 11)

    Ցեղասպանութեան ուսումնասիրողները միաձայն են, որ արդարանալը, ճշմարտութեան թագցնելը եւ ուրացումը պատկանում են ցեղասպանութեան աւարտի ՙքարոզչական շտկումներ՚-ին, որոնք անքակտելի բաժինն են ոճրագործութեան եւ կազմում են նրա վերջնահանգրւանը:

    ՙՈճրագործութեան հետ առնչւող շտկումները յարաբերականացման եւ ժխտողականութեան վերջին աստիճաններն համարւում են ոճրագործութեան բաղկացուցիչ մասը՚:

    ՙՈւրեմն ով այսօր (եթէ խելահաս է) եթէ պնդում է, թէ նացիոնալ-սոցիալիստական բնաջնջման ճամբարներ գոյութիւն չեն ունեցել եւ կամ տեղի չի ունեցել հայերի նկատմամբ ցեղասպանութիւն, առարկայօրէն մասնակցում է խաբուսիկ շարունակւող զորաշարժին, մի կեցւածք, որը ոճրագործութեան պահին, ոճրագործների դիտանկյունից նայւած անհրաժեշտ էր: Ուրիշ բառերով արտայայտած, ցեղասպանական տրամադրութիւնը դեռ իր ուժի մէջ է: Այս բնաւ էլ առնչութիւն չունի ազատ մտքի արտայայտութեան վէհ գաղափարին, թէպէտ այդ երաշխավորւած է սահմանադրական օրենքով, այսուհանդերձ մասնակից լինել զանգւածային սպանութեան հանցագործութեան մէջ չի համարւում որպէս քաղաքացիական առաքինութիւն...՚

    (Uwe Makino: Leugnung als konstitutiver Bestandteil moderner Genozidverbrechen. „Journal of the Institute of Cultural Science, Chuo University, No. 37, 2000, S. 15 f.)

    Իր ցեղասպանական քարոզչական արշաւում, ի դէմ պատմական իրականութեան եւ ցեղասպանութեան վերապրած սերունդների իրաւաբարոյական պահանջներին, Թուրքիան ստանում է օժանդակութիւն, որոշ պատմաբանների եւ թուրքագէտների կողմից, օրինակ ամերիկացի Bernard Lewis, Stanford Shaw, Justin McCarthy կամ Heath Lowry, որը դատապարտւել է հայկական ցեղասպանութեան ուրացման համար եւ ծանր ակադեմիական վէճերում քննադատւել է իր թրքամէտ կեցւածքի պատճառով: Այդ դատապարտումն ու քննադատութիւնները արդարացի են, քանի որ հէնց գիտաշխատողները առային հերթին պարտական են լինել իրենց աշխատութիւններում յատկապէս բարեխիղճ`

    „Where scholars deny genocide, in the face of decisive evidence that it has occurred, they contribute to a false consciousness that can have the most dire reverberations. Their message, in effect, is: murderers did not really murder; victims were not really killed; mass murder requires no confrontation, no reflection, but should be ignored, glossed over. In this way scholars lend their considerable authority to the acceptance of this ultimate human crime. More than that, they encourage - indeed invite - a repetition of that crime from virtually any source in the immediate or distant future. By closing their minds to truth such scholars contribute to the deadly psychohistorical dynamic in which unopposed genocide begets new genocides.“

    (Roger Smith, Eric Markusen, Robert Jay Lifton: Professional Ethics and the Denial of the Armenian Genocide. In: Hovannisian, Richard G. (Ed.): Remembrance and Denial: The Case of the Armenian Genocide. Detroit, 1998, S. 287)

    Ցեղասպանութեան ուրացումը սկսում է յատկապէս հէնց ցեղասպանութեան հետ, որը սկսել է գաղութատիրական բնաջնջման արշաւներով, Աֆրիկայում` Քոնգոյում (1885-1907) - Նամիբիայում (գերմանական Հարաւ արեւմտեան Աֆրիկա, 1904-1907) ինչպէս նաեւ Օսմանական Սուլթանաթում: Դեռ 100 տարի անց էլ, 80,000 Հեռեռոյ ցեղի, 60,000-ի - Նումա 20,000 անձերից բաղկացած ցեղի 10,000-ի բնաջնջման առնչութեամբ, Գերմանիայի դաշնային Հանրապետութիւնը օրինակի համար զլանում է պաշտօնապէս ներողութիւն խնդրել ցեղասպանւած այդ ժողովուրդների վերապրած ժառանգներին, վախենալով այդ քայլին հետեւի հատուցման պահանջներ: Օսմանեան բազմազգ եւ բազմակրօն պետութեան փոխարկումն միաէթնիկ թուրքական Թուրքիայի քրիստոնեայ ժողովուրդների նկատմամբ պետական ոճրագործութիւնը, որին զոհ են գանցել 3,5 միլիոն մարդ, բոլոր թուրքական պետութիւնները 1923-ից առ այսօր արդարացրել, ուրացել, վիճարկել եւ կամ ձեւացրել են անկարեւոր: Այս պարագայում առկայ է շատ սեղմ կապ անպատժելիութեան - ուրացման մէջ [տես: Tessa Hofmann-ի յօդւածը: Annihilation, Impunity, Denial: the Case Study of the Armenian Genocide in Comparison]

    Միայն ցեղասպանութեան յանցագործութեան քրէական հետապնդումը 1946-ից առ այսօր յարաճիւն ազդեց, որ վերապրողները եւ իրենց ժառանգները գոնէ զերծ մնալ ոճրագործութեան վերջին հանգրւանից, այսինքն ուրացումից:
     
  11. Rabbit

    Rabbit

    Регистрация:
    26 окт 2006
    Сообщения:
    1.750
    Симпатии:
    0
    Адрес:
    Moscow city
    Не знал что у турков такое чувство юмора)))))Пипец исполняют....
     
  12. Тигран

    Тигран

    Регистрация:
    31 май 2006
    Сообщения:
    1.911
    Симпатии:
    1
    Wisso

    А почему эти условия являются результатами нашей внешней политики?
     
  13. Карабахский

    Карабахский

    Регистрация:
    30 мар 2007
    Сообщения:
    46
    Симпатии:
    0
    тупые туркопободные существа .бред и мечта идиота.и всё.
    пусть дальше кричат.не будем же на каждого недоношеного обращать внимание. да кстати их когда природа делала она по ходу дела по накурке была ))) :lol:
     
  14. Mazra

    Mazra

    Регистрация:
    25 июл 2008
    Сообщения:
    13
    Симпатии:
    1
    Да ты прав, полностью согласен . Нынешнее руководство никак иначе не назвать , идиотизм правит только и всего .
     
  15. наирка

    наирка

    Регистрация:
    11 сен 2008
    Сообщения:
    1
    Симпатии:
    0
    Род занятий:
    учусь жить
    Адрес:
    грузия
    Я тоже в недоумении от их условий Армении....интересно на что они расчитывали когда ставили эти условия,что мы такие же "умные"как и они....думаю не один армянин на свете не согласится на эти условия :roll:
     
  16. henri2002

    henri2002

    Регистрация:
    1 окт 2008
    Сообщения:
    4
    Симпатии:
    0
    а его не послали в .опу?
     
  17. KIKOS

    KIKOS

    Регистрация:
    18 ноя 2008
    Сообщения:
    4
    Симпатии:
    0
    Я считаю что нынешнее армянское правительство необходимо сместить и сместить кординально, то есть революцией а самых ярых политиков из республиканской партии необходимо вместе с этим педателем Сержем Саркисяном расстрелять на глазах у тысяч армян и показать по международному телевидению, чтобы турки поняли с кем имеют дело
     
  18. lilyo4ek

    lilyo4ek

    Регистрация:
    5 апр 2007
    Сообщения:
    5.034
    Симпатии:
    0
    KIKOS
    :lol: ...о...вот такх бы рдикальных изменений..и побыстрее :oops:
     
  19. armenakgay

    armenakgay

    Регистрация:
    21 ноя 2008
    Сообщения:
    12
    Симпатии:
    0
    Род занятий:
    Начальник отдела энергонадзора
    Адрес:
    Днепропетровск
    Я думаю что пусть сначала вернут нам Западную Армению всю! А тогда мы еще подумаем как быть с отношениями.Только возвращение земли предков их потомкам может служить прощением злосного преступления против самх предков.А вообще мы по заповедям должны прощать но для этого нужно время 100 лет - это мало,это преступление еще живет в нашей крови от наших дедов и прадедов может у наших внуков этого чувства уже небудет-потухнет.
     
  20. Карабахский

    Карабахский

    Регистрация:
    30 мар 2007
    Сообщения:
    46
    Симпатии:
    0


    Не вернут нам Западную Армению.Пусть хотя бы Араратскую долину гор вернут.Наш Арарат.
    Про Арцах говорить бессмысленно.Он и так наш.
     

Поделиться этой страницей